Istnieją akty opieki, za które nie ma nagroda. Tak jak w przypadku pielęgniarki pielęgniarka udarowa umieszczającej poduszkę pod rękę pacjent, gdy odwraca ją na drugą stronę. Cierpliwość na pokazanie pacjent z udarem przestraszonym, jak dbać o bliską mu osobę, a następnie delikatne tłumaczenie jej na nowo. Uczucie młodej pielęgniarka zwilża przegrzane usta klockami lodu w środku długiej nocy.
Trudno jest sobie wyobrazić nagroda, która będzie realizowała trzy dekady nadziei inżynierskiej.
Trzydzieści lat temu dr Wiebren Duim stał się neurolog. W tym samym roku pojawiła się w czasopiśmie lekarskim New England Journal of Medicine praca, która nieodwołalnie zmieniłaby leczenie udaru. Przełomowe badanie przyniosło przełomowe badanie, które pozwoliłoby ustalić tromboliza jako standard opieki w leczeniu udar niedokrwienny, potencjalnie zmieniając wyniki leczenia milionów pacjentów z udar na całym świecie.
Wcześnie zaczął się interesować udar, mówi dr Duim, a on był wcześnie przekonany o wpływie opieki na oddział lecznia udarów i wczesnej rehabilitacja. Wydarzenie tromboliza w przypadku ostry udar niedokrwienny mózgu sprawiło, że był również wiary w miracle.
"Wysyła dreszcze w kręgosłupie", mówi, opisując efekt udanej rekanalizacji. "W przypadku nieszczęśliwego wypadku, jeśli widzisz kogoś z ostry udar mózgu mózgu, obejrzy Cię z nieokreśloną twarzą. Brak ruchu, brak ekspresji poza strachem".
Ale jeśli postąpisz właściwie i zastosujesz leczenie tromboliza w czasie krótszym niż cztery i pół godziny (ponieważ to jest cały czas, jaki trzeba zmienić wynik katastrofy), to nie uwierzysz w oczy.
"Podczas pisania notatek, robienia dokumentów, organizowania oddziału, zauważysz ruch. Dwa dni później widzisz, że pacjent wychodzi ze szpitala. To jest taki cud, nie mogę tego wyjaśnić, ale jak ty to widzisz, to ty jesteś przekształceniem".
I to był zamiar dr. Duima, aby przekształcić cię w konwersję.
"Gdy będę mieć konwersję" - kontynuuje, "zostają mistrzami w dziedzinie udar mózgu. Następnie, bez względu na porę dnia czy nocy, niezależnie od okoliczności, w deszczu czy na słońcu, zrobią to, co trzeba”.
A on naprawdę to znaczy "tak", bo nie każdy pacjent jest dwudniowym cudem. Dla tych, dla których życie nigdy nie będzie już takie samo, którzy muszą podróżować długą, twardą drogą bez wyraźnego celu, nadzieja zaczyna się, gdy "zrób coś".
"Zrób coś", wyjaśnia dr Duim. "Fizjoterapeuci wychodzą z łóżka i stawiają Cię w pozycji stojącej. Wzmacnia Twoją siłę, wzmacnia ją własną. I następnym razem, gdy widzisz pacjent, ma uśmiech na twarzy, bo coś się stało, następuje postęp. Wczoraj nie mogli się ruszać, ale dzisiaj jest nowa nadzieja”.
Nadzieja buduje się z upływem czasu. Kiedy na końcu pacjent zostaje wypisany do życia, może nie być w stanie rozpoznać, praca polegająca na budowaniu nadziei jest przekazywana społeczności udar. W ciągu 30 lat dr Duim był często świadkiem tego, jak udar uwalnia dobrą wolę społeczności, która jest przygotowana do tworzenia planów, nacisku i wspólnego obciążania.
"To doprowadza łzy do Twoich oczu" - mówi.
"Siedzimy razem i wymyślamy to"
Life Groenkloof Hospital, wcześniej The Little Company of Mary, to prywatny szpital zlokalizowany w Pretoria, stolica administracyjna RPA. Dom kliniczny dr Duima od 20 lat był znany z doskonałej leczenie udaru na długo, zanim zdobył pierwszą nagrodę Angel Award w 2024 roku. Raz w roku podczas Światowego Dnia Udaru Mózgu szpital jest kąpany w zielonym świetle w ramach programu zwiększania świadomości na temat udar prowadzonego przez koordynator ds. komunikacji, Karen Landsberg. Kampania ta podkreśla kluczowe role pielęgniarek i lekarzy oddziałów ratunkowy w leczeniu ratunkowy wypadków u osób dotkniętych udarami. Dla kierownika oddziału ratunkowy, St. Elaine Lubbe, jest to moment, gdy duma jest jak grudka w gardle.
Szpital Life Groenkloof Hospital to miejsce, w którym ma Pan/Pani zaszczyt spotkać się z niektórymi konwersjami dr Duima – między innymi terapeutą mowy Megan Barnes, a Sr Lydia Lwanga, kierownik oddziału intensywnego oddziału neurologia, St Francis, który wraz ze Sr Elaine, kieruje procesem monitorowania jakości, który w ciągu roku przeszedł ze szpitala ze złotu na diament.
Oddział neurologiczny znajduje się na tym samym piętrze co siłownia, na której pacjenci z udar przechodzą trzy godziny terapia dziennie, mówi Megan. "Następnie pielęgniarki powtarzają to, co widzieli nas".
Praca zespołowa to coś więcej niż tylko hasło, a powrót do zdrowia każdego pacjent to ciągła rozmowa. "Siedzimy razem i wymyślimy to", mówi Megan, dodając, że mówią "sto razy dziennie".
Megan od samego początku pracuje w zespole doktora Duima, zapobiegając powikłaniom i ucząc osób po udar, jak najlepiej prowadzić życie. Spotkania rodzinne są częścią protokołu i mamy nadzieję, że uda się im pogodzić z rzeczywistością. Rehabilitacja jest trudna.
Kształcenie rodzin zmniejsza liczbę ponownych przyjęć, a zespół szpitala Life Groenkloof Hospital robi wszystko, co możliwe, aby przygotować rodziny pacjentów na to, co prawie nieuchronnie trwa do przodu. Gdy krewni są skąpe, ponieważ dorosłe dzieci starszych pacjentów mieszkają za granicą, może on delikatnie, ale stanowczo chwalić kogoś z dala od swojej niezależności.
Megan mówi: "Jesteśmy również przy podejmowaniu dużych decyzji życiowych." Nie łatwo jest powiedzieć komuś, że nie może wrócić do domu.
Sr Elaine przybyła do szpitala Life Groenkloof 18 lat temu i przypominała sobie broszurę i otrzymała informację, że "to był proces dr Duima". "Jej pasja potarła na nas wszystkich" - mówi. Jej pasja jest zapalona poprzez wywieranie pozytywnego wpływu na inne życie, inspirowanie młodszych kolegów i "widzenie, jak pacjent ma pożegnać się z ręką, na którą dotknął udar mózgu".
W 2023 roku wspólnie z Sr Lydia ustaliła, że nadszedł czas, aby zespół udarowy w szpitalu Life Groenkloof Hospital został doceniony za swoją pracę. "Chcieliśmy być na mapie" - mówi. Przesłanie danych pacjent na RES-Q natychmiast dało mu informację zwrotną na temat tego, co można poprawić, a wizyta u współpracowników w szpitalu Life Eugene Marais Hospital (już zwycięzca nagroda) pomogła im przejść przez post.
Wszystkie szpitale opieki zdrowotnej w nagłych przypadkach włączone do programu Przywracania Udaru mózgu to szpitale przystosowane do leczenia udar mózgu, które wdrożyły zintegrowany szlak leczenia udar. Wszystkie one zapewniają krytyczne interwencje, takie jak dożylna tromboliza i zapewniają natychmiastowy dostęp do usług neurorehabilitacyjnych. Czternaście szpitali życiowych zdobyło dotychczas nagrodę WSO Angels Awards, w tym 21 diamentowych nagród, z których cztery stałyby za nazwą szpitala Life Groenkloof Hospital w połowie 2025 roku, umacniając swoją pozycję wśród najlepszych szpitali udar udarowych na świecie.
"Odmiennie pielęgniarka"
St Lydia Lwanga uważała, że znalazła nisz w położnictwie do czasu przybycia na oddział neurologiczny w St Francis w 2013 roku i odkrycia pielęgniarstwo udar. "Wybiła mój umysł", mówi.
Uwielbia widzieć, jak pacjenci przechodzą z „domu i wygojeniu” i pamięta, że rodzina czeka na ich powrót do domu, żywi empatię. " Traktujesz je tak, jakby to była Twoja matka, Twój ojciec, Twoja siostra, Twój brat", mówi. "Każdy daje z siebie wszystko."
" Traktujemy każdego pacjent tak, jak chcielibyśmy, aby ktoś z naszej rodziny był leczony" - mówi St Elaine. Pielęgniarki ratunkowe zazwyczaj rozwijają się przy adrenalinie, ale Elaine mówi, że mają "miększy dotyk". To humanitarne podejście do opieki nad pacjentami podatnymi na ryzyko wydaje się intuicyjne dla wszystkich członków zespołu. "W wodzie pitnej" - sr Elaine rzuci.
Opieka pielęgniarstwo nad pacjentem z udarem to wyjątkowa dyscyplina, wymagająca ogromnej głębi empatii w połączeniu ze stabilną poprawą. Nie jest to typowy oddział, w którym pacjenci są dobrze usunięci, a łóżko niestałe.
"Odmiennie pielęgniarka" - mówi Megan.
Na oddziale Sr Lydia chcą, aby pacjent samodzielnie jedział, uczył się zarządzać bez cewnika, podejmować trudne kroki w kierunku drugiej szansy. Czasami konieczne jest zachowanie ścisłego charakteru.
"Chcemy, aby po wyjściu z domu żyli, więc muszą się dostosować do nowego poziomu funkcjonowania. Oddział leczenia udar robi to. Może to wyglądać jak chaos, ale chcesz chaos, chodzi o zarządzanie chaosem".
Rekonwalescencja może stać się kłopotliwa, jak samo życie.
"Wszyscy dzielimy się wizją", mówi Megan. "Wszyscy wiemy, co robić. I robienie tego z cierpliwością i miłością jest dobre dla morale. To dlatego nadal to robimy. Dostrzeganie poprawy jakości życia naszych pacjentów jest dobre dla naszych duszy."
ZAKTUALIZOWANY WRZESIEŃ 2025
